Kopenhagen

“Ik ben nog nooit in Kopenhagen geweest… Misschien is dat ook wel eens leuk”. Een paar maanden terug vertelde ik mijn vader dat Springsteen weer op tournee ging. Dat pap weer een concert mee zou gaan stond voor ons tweeën, na ons avontuur in Hannover in 2013, helemaal vast. Het was alleen nog even de vraag of we weer naar een Duitse stad zouden gaan of iets verder. Na deze zin was er geen twijfel meer: Denemarken, here we come!

image

Afgelopen maandag vertrokken we van Schiphol, met 3 belangrijke uitgangspunten voor de reis. We wilden:
– Springsteen zien
– De kleine zeemeermin zien
– Genieten

Dankzij Springsteen fan Richard wist ik kaartjes te bemachtigen voor het concert, dus dat eerste zou zeker weten gaan lukken. En dat tweede en derde… Aan ons zou het niet liggen!

Kastellet

Na onze eerste nacht in het appartement (waarin ik er, omdat pap snurkt, achter kwam dat de bank ook prima ligt), gingen we dinsdag lopend op weg naar de zeemeermin! Vanuit onze wijk Østerbro prima te doen. Al werd wel direct duidelijk dat ik me niet heel goed had voorbereid: na het binnenwandelen van een parkje stonden we ineens verbaasd in Kastellet, een oud vestigingwerk van Kopenhagen. Tja, en als je er dan toch bent… Wanneer we over de vestigingsmuur lopen, zien we dichtbij ook een aantal enorme cruiseschepen liggen. Niet helemaal in de juiste richting, maar wel erg gaaf om eens van dichtbij te zien! Ook al heb ik daarna de hele tijd het liedje van The Love Boat in mijn hoofd (dank je wel pap!).

Bootje

Een enorme rij touringcars en een groot aantal toeristen leidt ons daarna naar de kleine zeemeermin. Het beeldje zelf stelt natuurlijk weinig voor, maar we maken snel een selfie en verbazen ons er over dat het zoveel mensen aantrekt. Wij zagen het als geintje, maar voor al deze mensen is het heel serieus!

Missie geslaagd!

Omdat we toe zijn aan koffie (het appartement bevalt prima maar er is geen koffiezetapparaat, arme pap!), lopen we naar binnen bij het kleine Kafferiet. Erg fijne koffie dus zeker een aanrader! (’s avonds terug in het appartement lees ik dat het huisje vroeger bewoond is door een minnares van de koning… Eigenlijk was het dus ook erg toeristisch verantwoord dat we daar naar binnen zijn gegaan). We eten daarna een broodje bij Emmerys en dan is het tijd voor de volgende toeristische trekpleister: Nyhavn!

Nyhavn

Het is zeker gaaf, maar ook hier is het weer ineens mega druk. Het is dus juist wel lekker aan de andere kant van het water te gaan lopen! Onze wandeltocht brengt ons uiteindelijk bij de koninklijke bibliotheek. Niet omdat we zo veel interesse hebben in boeken, nee, vooral omdat we dat hele eind ook weer terug moeten. We lopen inmiddels zo’n 10km dus als pap opeens een water taxi voorbij ziet komen is de keuze snel gemaakt 🙂
Bij de bibliotheek stappen we op, voor een tochtje terug naar de zeemeermin. Ideaal en een erg gave manier om de stad nog eens te zien!

Zeeman

Missie zeemeermin is dus geslaagd en missie Springsteen lukt een dag later. We willen op tijd bij het stadion zijn (Ivm paps rug is het namelijk wel fijn wanneer hij achter tegen een hek kan leunen) maar gaan eerst nog even de stad in. We besluiten te gaan wandelen in de kasteeltuinen van slot Rosenborg en in het park bij het staatsmuseum voor de kunst, maar eerst is het natuurlijk tijd voor een laat ontbijt, bij een vestiging van Espressohouse, deze keer. En daarna is het tijd voor die mooie en stille stadsparken. Een groot contrast met de 55.000 man die we vanavond bij Springsteen zullen zien.

Rond 16u lopen we weer naar binnen bij Osterbros Orriginale Burgerrestaurant. Gister aten we hier ook al en omdat we nu snel iets wilden eten (en burgers nou eenmaal bij een concert horen), was de keuze snel gemaakt. Zeker een aanrader, mocht je in de buurt zijn!

Met Anne en søren

Als we iets na 17u bij het stadion zijn, zien we direct Anne en Bodil, een moeder en dochter die ik al een tijdje ken. We kletsen wat, gaan samen op de foto en dan lopen pap en ik even door naar Jos. Hij heeft zich deze keer bezig gehouden met de rollcall dus wel even leuk om een praatje te maken.

319 & 320

De groep van iets meer dan 300 fans staat nog te wachten om naar binnen te gaan en als Jos hoort waarom wij er zo vroeg zijn zegt hij ineens ‘of willen jullie ook een nummer?’. Het lijkt mij niet nodig, maar als Jos aangeeft dat het misschien wel fijn is om rustig aan naar binnen te kunnen lopen met de groep ipv te moeten rennen met de rest, hoeven we natuurlijk niet lang na te denken. Pap en ik krijgen een 319 en 320 op onze handen geschreven en zijn daarmee de laatsten op de lijst. Gaaf!

Waiting...

 

Eenmaal in het stadion zoeken we een fijn plekje tegen het hek en dan kan het wachten beginnen. Als iets na achten the Boss op het podium verschijnt, is de pit goed vol, staan er enorme ladingen Carlsberg bier om ons heen en zien we dat Springsteen enorme wallen onder zijn ogen heeft. Als dat maar goed komt!

image

Maar het komt goed. Hij heeft er zin in en we krijgen een erg mooie lijst voorgeschoteld, met oa 3 nummers die ik nog niet eerder live hoorde (Chimes of Freedom, Pink Cadillac en Rendezvous, voor de mensen die het willen weten) maar het is eigenlijk vooral genieten omdat ik er met pap sta. Wat fijn! We zingen mee, dansen, lachen, genieten van het enthousiasme van de andere concertgangers (vooral de mensen die niet in de pit staan) en maken foto’s als Springsteen tijdens Hungry Heart achter ons komt te staan. Een prima avond dus!

De volgende dag staan we allebei nog met een glimlach op het vliegveld.
Ja, dat genieten is ook zeker wel gelukt 🙂

XH

Ons appartement

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s